12 - امام باقر عليه السلام فرمود . خداى عز و جل بموسى عليه السّلام وحى فرمود : همانا از جمله بندگانم كسى است كه بوسيله حسنه به من تقرب جويد و من او را در بهشت حاكم سازم ( بهشت را در اختيار او گذارم ) موسى عرضكرد ، پروردگارا آن حسنه چيست ؟ فرمود : اينكه همراه برادر مؤمنش در راه بر آوردن حاجت او گام بردارد ، چه آنكه برآورده شود يا نشود . 13 - حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرمود : هر كه برادر مؤمنش براى حاجتى نزد او آيد ، رحمتى باشد كه خداى تبارك و تعالى بسوى او كشانيده ، پس اگر آن را بپذيرد ، بولايت ما پيوستش داده و ولايت ما بولايت خدا پيوسته است ، و اگر با وجود آنكه توانائى بر قضاء حاجت او دارد ، او را رد كند ، خدا در قبرش مارى از آتش به او مسلط كند كه تا روز قيامت او را بگزد ، چه آنكه آمرزيده باشد يا معذب ( گناه ديگرى داشته يا نداشته باشد ) و اگر حاجت خواه او را معذور دارد ، وضعش بدتر است . شرح - يعنى علاوه بر گزيدن مار عذاب بيشترش كنند ، زيرا وقتى صاحب حاجت معذورش دارد كه هر چه اصرار كند جواب انكار شنود ، علاوه بر آنكه در قضاء حاجت برادر مؤمن نبايد مسامحه كرد تا مجبور بمعذور داشتن گردد . 14 - امام باقر عليه السّلام فرمود : همانا مؤمن حاجتى از برادرش به او مراجعه مىشود كه نميتواند انجام دهد ، ولى بدان همت ميگمارد و دل ميبندد ، خداى تبارك و تعالى او را بسبب همتش ببهشت وارد مىكند .